Λίνδος

Τρία πράγματα, και είναι τρεις ξεχωριστές επισκέψεις. Η ακρόπολη είναι ο λόγος για τον οποίο έρχονται οι περισσότεροι: ένας δωρικός ναός της Αθηνάς Λινδίας στην κορυφή, περιτειχισμένος αιώνες αργότερα από ιπποτική οχύρωση, με την ακτή απλωμένη και στις δύο πλευρές. Το χωριό από κάτω είναι ένα κουβάρι ασβεστωμένων δρομακιών κλειστών στην κυκλοφορία, και τα αρχοντικότερα σπίτια του τα έχτισαν οι καραβοκύρηδες που πλούτισαν τον τόπο — αρκετά διατηρούν αυλές με βοτσαλωτό πίσω από τις πόρτες τους. Και μετά είναι οι δύο όρμοι, ένας κάτω από το χωριό κι ένας κάτω από την ακρόπολη, και δεν είναι καθόλου το ίδιο μπάνιο.

Στο χωριό, στα δρομάκια και στους δύο όρμους μπαίνει κανείς δωρεάν. Η ακρόπολη είναι αρχαιολογικός χώρος με εισιτήριο, το οποίο πληρώνεται στην πύλη· και μερικά από τα παλιά καπετανόσπιτα ανοίγουν τις αυλές τους έναντι μικρού αντιτίμου. Δεν τυπώνουμε εδώ κανένα από αυτά τα ποσά. Δεν τα δημοσιεύει κανένας από τους δύο μεταφορείς, έχουν αλλάξει στο παρελθόν, και μια ξεπερασμένη τιμή είναι χειρότερη από καμία τιμή — θα οργανώνατε την ημέρα σας γύρω από αυτήν. Στις παραλίες, η άμμος είναι δωρεάν· οι ξαπλώστρες όχι.

Στη Λίνδο δεν μπαίνει τίποτα με τροχούς. Τα λεωφορεία και τα πούλμαν αφήνουν τους επιβάτες στον δρόμο πάνω από το χωριό και από εκεί μπαίνουν όλοι με τα πόδια, κατηφόρα στην άφιξη και ξανά ανηφόρα στο τέλος της ημέρας, συνήθως μέσα στη ζέστη. Από την πλατεία, η διαδρομή προς την ακρόπολη ανεβαίνει μέσα από τα δρομάκια και καταλήγει σε ένα σκαλοπατημένο μονοπάτι λαξευμένο στον βράχο, στον ανοιχτό ήλιο και χωρίς πουθενά να καθίσετε. Στο κατώτερο τμήμα αυτής της διαδρομής δουλεύουν γαϊδούρια τη σεζόν, κάτι που κάποιοι επισκέπτες το βρίσκουν βοηθητικό και άλλοι προτιμούν να μην το χρησιμοποιήσουν. Δεν υπάρχει πρόσβαση με όχημα στην κορυφή ούτε εναλλακτική στα σκαλοπάτια στο τέλος.

Ο κύριος όρμος βρίσκεται ακριβώς κάτω από το χωριό: προστατευμένος, ρηχός για πολύ μακριά, οργανωμένος με ξαπλώστρες και βάρκες, και ο πιο εύκολος από τους δύο για να τον φτάσετε με παιδιά. Ο Όρμος Αγίου Παύλου είναι από την άλλη πλευρά, κάτω από την ακρόπολη — ένας σχεδόν κλειστός κολπίσκος με είσοδο μέσα από ένα στενό άνοιγμα στον βράχο, όπου φτάνει κανείς με τα πόδια και επιστρέφει από τον ίδιο δρόμο. Είναι το καλύτερο μπάνιο και το δυσκολότερο περπάτημα, που είναι περίπου η ανταλλαγή πάνω στην οποία λειτουργεί ολόκληρο το χωριό.

Νωρίς ή αργά. Τα δρομάκια είναι στα καλύτερά τους πριν από τη μέση της ημέρας, και η ακρόπολη είναι αρκετά εκτεθειμένη ώστε η τελευταία ώρα λειτουργίας να είναι πιο φιλική από την πρώτη ώρα μετά το μεσημεριανό. Μέσα στο μεσημέρι το χωριό δέχεται και τα οργανωμένα πούλμαν πέρα από το λεωφορείο της γραμμής, και ο ένας σκαλοπατημένος δρόμος προς την ακρόπολη είναι εκεί όπου αυτό φαίνεται.